Wednesday, 12 December 2012

ഒരിക്കല്‍ മാത്രം കാറ്റിനെ അറിഞ്ഞവള്‍

കാറ്റ് എപ്പോഴും മരചില്ലകളുടെതാണ്
ചിലപ്പോള്‍ ഒരുപാടു താഴ്ന്നു
ഒരു പുല്തലപ്പിനെ ചുംബിച്
വെറുതേ കടന്നു പോയേക്കാം പ്രിയപ്പെട്ട കാറ്റ് .

വഴിതെറ്റിവന്ന കുസൃതിക്കാറ്റിന്റെ വരവോര്‍ത്തവള്‍
കാത്തു നിന്നേക്കാം,
വസന്തം അവളില്‍
നിറം മാഞ്ഞ പൂക്കളായ് കൊഴിഞ്ഞടര്‍ന്നേക്കാം

അവളുടെ  വേനലും  വര്‍ഷവും
കാറ്റിന്റെ ചൂടാര്‍ന്ന നനവാര്‍ന്ന നിശ്വാസം മാത്രമായേക്കാം 
കാറ്റേ നീ അവളുടെ ജീവനായേക്കാം.
Post a Comment