കളങ്കപ്പെടുമ്പോള്‍

ഇലക്കത്രികകള്‍ ചിതറിച്ചു കളഞ്ഞ മഴനൂലിഴകള്‍......,
പച്ചിലപ്പുഴു തിന്ന തളിര്‍മാവില ....,
മേഘം കറപിടിപ്പിച്ച പൗര്‍ണമിച്ചന്ദ്രന്‍....,
അക്ഷരത്തെറ്റ് വന്ന നിന്റെ കവിത....,

എത്ര  സുന്ദരമാണ്  കളങ്കപ്പെടലിന്റെ ചില അടയാളങ്ങള്‍.
അന്ന്  ആ രാത്രിയില്‍  നീ അവളുടെ  നെറ്റിയില്‍ തൊട്ട
വലിയ ചുവന്ന പൊട്ടില്ലേ, അത് പോലെ ,

ആകെ നനഞ്ഞ വരികള്‍

എന്ത് കൊണ്ടാണ് എന്റെ വരികളില്‍ എപ്പോഴും മഴ പെയ്യുന്നത്
മഴവില്ല് കാണാ ബാല്യ നൊമ്പരം പെയ്തു തീരുന്നതാണോ?
കൌമാരം എഴുതിയ പുസ്തകത്താളിലെ മഴമയില്‍പ്പീലികവിതകള്‍
പെറ്റ് പെരുകുന്നതാണോ?
അല്ലെങ്കില്‍ ആ  പ്രണയ നൊമ്പര മഴയ്ക്ക്‌ പെയ്യാന്‍
എന്റെ രാത്രികളും പുതപ്പും മതിയാവാത്തതാണോ?

My Guardian Dear

I would like to stay so close to you,
to tuck my face in the warmth of your chest,
to be held tight with your arm,
and to enjoy your heavenly fragrance.

I just wish to see the world a little differently, but much more beautifully
thats why I always wish to see it through your eyes,
glowing tiny lakes.
you are flawless my guardian dear,
you are absolutely flawless.

ഒരിക്കല്‍ മാത്രം കാറ്റിനെ അറിഞ്ഞവള്‍

കാറ്റ് എപ്പോഴും മരചില്ലകളുടെതാണ്
ചിലപ്പോള്‍ ഒരുപാടു താഴ്ന്നു
ഒരു പുല്തലപ്പിനെ ചുംബിച്
വെറുതേ കടന്നു പോയേക്കാം പ്രിയപ്പെട്ട കാറ്റ് .

വഴിതെറ്റിവന്ന കുസൃതിക്കാറ്റിന്റെ വരവോര്‍ത്തവള്‍
കാത്തു നിന്നേക്കാം,
വസന്തം അവളില്‍
നിറം മാഞ്ഞ പൂക്കളായ് കൊഴിഞ്ഞടര്‍ന്നേക്കാം
അവളുടെ  വേനലും  വര്‍ഷവും
കാറ്റിന്റെ ചൂടാര്‍ന്ന നനവാര്‍ന്ന നിശ്വാസം മാത്രമായേക്കാം 
കാറ്റേ നീ അവളുടെ ജീവനായേക്കാം.

കാമുകന്‍

എന്നോട് പ്രണയമില്ലെന്നു മാത്രം പറഞ്ഞ്
നീ എനിക്ക് നീണ്ട പ്രണയലേഖനങ്ങള്‍ എഴുതി

എന്റെ ചുണ്ടുകള്‍ക്ക് രുചി പോരെന്നു പറഞ്ഞ്
നീയെന്നെ ഉമ്മവച്ചുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു

എനിക്ക് പ്രണയിക്കാന്‍ അറിയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ്
എന്നും നീയെന്റെ പ്രണയത്തില്‍ ഉറങ്ങി

എന്റെ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ ആഴം ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞ്
മണിക്കൂറുകളോളം നീയെന്നെ നോക്കിയിരുന്നു

അവസാനം എന്റെ പല്ലുകളും നഖങ്ങളും നിന്നില്‍ ഏല്പിച്ച
മുറിവുകളില്‍  പതുക്കെ തൊട്ട്
പാവം കുട്ടി എന്ന് എന്നെ ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു